16: و انما عماد الدين و جماع المسلمین و العدة للاعداء، العامة من الامة؛ فلیکن صغوک لهم و میلک معهم

و جز این نیست که ستون برپا دارنده دین و تشکل جمعی مسلمانان و وسیله دفع دشمنان، عموم مردم و امت اسلامی هستند، پس گوش تو باید شنوای سخن مردم و تمایلت به سوی آنان باشد.

17: و لیکن ابعد رعیتک منک، و اشناهم عندک، اطلبهم لمعائب الناس، فان فی الناس عیوبا، الوالی احق من من سترها، فلا تکشفن عما غاب عنک منها، فانما علیک تطهیر ما ظهر لک.

{ای مالک!} دورترین و مبغوض ترین مردم نزد تو باید کسی باشد که بیشتر در صدد پیدا کردن و ابراز عیوب مردم است. زیرا در مردم عیوبی هست که شایسته ترین انسان ها برای پوشاندن آن ها زمامدار است. پس آنچه را که از تو پوشیده است کشف مکن! زیرا جز این نیست که تکلیف تو پاک کردن چیزی است که بر تو ظاهر گشته است.