یک نفر به نام یاسر الحبیب به ام المؤمنین عایشه توهین کرده و حرفهای بسیار زشت و رکیکی بر زبان آورده. بعد از کشور کویت فرار کرده و با سرمایه هنگفتی که در اختیار دارد تهدید کرده که سایتی ایجاد خواهد کرد و همه این حرفها را آنجا هم خواهد گفت. تازه ایشان ادعا کرده که هر چه گفته بر اساس روایات اهل بیت است.

با این کار یک دعوای جدید و مفصل دیگری بین شیعه و سنی نه تنها در داخل کویت بلکه در تمامی کشورهای مسلمان منطقه به راه افتاده. اگر این اتفاق یک قرن پیش می افتاد ما که بزرگ شده ایرانیم بدون درنگ می گفتیم این نقشه انگلیس است. انگلیس از زمانی که دریافت چه اختلاف و شکاف عمیقی در میان مسلمانان در زمینه اعتقادی وجود دارد از پا ننشست. همواره بین شیعه و سنی جنگ و خونریزی بوده و در کتاب های تاریخ داستان های این جنگها و جنایت ها ذکر شده است. تنها خدا می داند چه تعداد انسان بی گناه جان خود را از دست دادند و چه سرمایه های فرهنگی و انسانی و علمی که مدفون شدند و از میان رفتند.

چرا ما مسلمانان لختی با خود نمی اندیشیم که این فتنه ها از کجا سر چشمه می گیرد؟ چرا راه تعصب کورکورانه می رویم سنی و شیعه؟

شیخ زغبی از شدت ناراحتی و غضب در نتیجه توهین به ام المؤمنین نشسته و همین طور مانند پیرزن ها شیعه را نفرین کرده و این برنامه در شبکه الخلیجیه پخش شده. واقعا جالب بود. عجب دعاهایی هم می کرد: اللهم جمد الدماء فی عروقهم اللهم سلط علیهم السرطان اللهم علیک بالروافض

ایشان هنوز مانند صدر اسلام از شیعه به روافض یاد می کند و به خاطر گناه یک به ظاهر شیعه تمام شیعه را نفرین می کند. همین نشان می دهد قضیه مشکوک است و از جایی آب می خورد. همین که یک شیعه بیاید و این طور توهین کند که متضمن توهین به رسول خدا هم هست و نشان دهد که دارای سرمایه فراوانی است و با این کار اختلاف سنی و شیعه را بیشتر کند تا بهانه ای جدید به دست سلفی ها بدهد که باز شیعه کشی راه بیندازند (گرچه در طول رمضان در پاکستان کم شیعه کشی نکردند) و ده ها منافع دیگر برای دشمنان اسلام محمدی و دشمنان اهل بیت (ناصبی ها) همین قضیه را مشکوک می کند.

این شخص باید قاعدتا از جایی تامین شود یا از ناحیه ناصبی ها یا از ناحیه شیعیان جاهل و احمق که به دست خود مکتب تشیع را نابود می کنند.

خدایا رمضانی دیگر رفت و عید را هم داریم به پایان می رسانیم ولی نمی دانیم در این رمضان چه توشه ای فراهم آوردیم نمی دانیم آیا در شبهای قدر گناهانمان بخشیده شد یا نه نمی دانیم وقتی تقدیر مان داشت رقم می خورد جزء سعدا قرار گرفتیم یا جزء اشقیا ولی می دانیم چه کردیم می دانیم چقدر در عبادت خدا کوتاهی کردیم می دانیم چقدر در معصیت خدا کوشیدیم می دانیم چقدر از اوقات گرانبهای روزها و شبهای رمضان را به بیهوده و به عبث گذراندیم می دانیم که دنیا برایمان بیشتر مهم بود تا آخرت

خدایا با این حال بارها دعا کردیم " اعوذ بوجهک الکریم ان ینقضی عنی شهر رمضان او یطلع الفجر من لیلتی هذه و لک قبلی تبعة او ذنب تعذبنی علیه" و در شبهای دهه آخر می خواندیم " ... اجعلنا من المرحومین و لا تجعلنا من المحرومین"

خدایا امید داریم که ما را مشمول رحمت و مغفرت خاص خود قرار دهی و از گناهانمان بگذری خدایا به رحمت واسعه ات امید فراوان داریم ما را ببخشای و بیامرز عیب ها و زشتی های ما را بپوشان و ما به این پوشانندگی تو در آخرت نیاز مند تریم پروردگارا پس در آخرت نیز سرائر ما را بپوشان ما را از عذاب جهنم رهایی بخش و زندگی جاودان در بهشت را نصیبمان بگردان